Bądź czujna - 108 stron i ucięty wątek.

Zaciekawił mnie opis, ale potem długo zwlekałam. Kiedy w końcu sięgnęłam po tę pozycję, przeżyłam szok. Książka ma zaledwie 108 stron. Jak można popisać się historią, która urywa się w momencie, w którym tak naprawdę powinna się dopiero rozkręcać? To pytanie towarzyszyło mi przez całą, bardzo krótką lekturę.

Bądź Czujna

Paula Bartkowicz, 2017 | High vs. Low Fantasy

Psychoskok 108 stron

Zaciekawił mnie opis, ale potem długo zwlekałam. Kiedy w końcu sięgnęłam po tę pozycję, przeżyłam szok. Książka ma zaledwie 108 stron. Jak można popisać się historią, która urywa się w momencie, w którym tak naprawdę powinna się dopiero rozkręcać? To pytanie towarzyszyło mi przez całą, bardzo krótką lekturę.

"Nawet najlepszy przyjaciel prędzej czy później was zdradzi, żeby ratować swoje zasrane dupsko. Wierzycie w swoje więzi… Dobrze! Ale uwierzcie też, że wojna to nie zabawa. Trzeba będzie dokonywać trudnych moralnie wyborów. Szykujcie się na to. Na dzisiaj tyle – poszedł po swoje rzeczy."

Samotniczka w Akademii

Główna bohaterka, Ann, uczy się w Akademii w klasie wojennej. To typ samotniczki (nie z wyboru), która jako wychowanka Wielkiego Mistrza odstrasza rówieśników. Wydaje się postacią z potencjałem i szeroką perspektywą. Jej przeciwieństwem jest Diana – przyjaciółka, która kompletnie nie pasuje do surowych realiów klasy wojennej. O reszcie bohaterów (w tym o zaborczym Wielkim Mistrzu) nie mogę powiedzieć prawie nic. Nie mieliśmy okazji ich poznać, bo autorka nam na to nie pozwoliła.

"Czyż to nie wspaniałe słowa? Wówczas obiecałam sobie, że odtąd moimi wartościami w życiu będą skromność, posłuszeństwo i przyziemność. Nigdy nie stanę się egoistką i osobą chełpiącą się swoimi umiejętnościami. Nigdy!"

Pośpiech gorszy niż cenzura

Ta książka miała naprawdę spory potencjał. Niestety, mam wrażenie, że autorce zabrakło cierpliwości. Zamiast pełnokrwistej powieści, dostaliśmy szkic lub opowiadanie, wydane chyba nieco na siłę. Gdyby nie pośpiech, ta historia mogłaby przerodzić się w coś naprawdę fajnego. A tak? Czuję niedosyt i irytację.

"Słaby zawsze pozostanie słabym, a wy zmarnujecie swoją energię na wygłaszanie uspokajających słów, choć ta siła mogła przysłużyć się walce i zwycięstwu."

Zakończenie, którego nie było

Finał wkurzył mnie totalnie. I nie, to nie był efektowny cliffhanger. To było zwykłe urwanie tematu w połowie zdania. Bezsensowne i irytujące. Tak się po prostu nie robi czytelnikowi. Wizualnie – okładka jest ładna, ale nijak ma się do treści. Połowa zdziwionej twarzy nie mówi nam nic o fabule (klasa wojenna? Akademia?).

•••

Werdykt: Demo zamiast pełniaka

Reasumując, Paula Bartkowicz stworzyła ciekawe uniwersum, ale realizacja leży. Ocenę mocno zaniża fakt, że mogło być o wiele, wiele lepiej. Polecam to tylko na bardzo luźne popołudnie – całość czyta się krócej niż godzinę. Mam nadzieję, że autorka zdecyduje się kiedyś rozwinąć ten projekt, bo pomysł był dobry.

🤷🏻‍♀️ Akademia wojskowa w wersji demo.

Sara Kałecka

Popkultura pod lupą. Łączę światy: od romantasy po literaturę faktu, od RPG po The Sims. Szczere opinie, które oszczędzą Twój czas i portfel.💰

Więcej o autorze