Lokatorka - Perfekcyjny dom, dwie kobiety i tajemnica architekta.

Szczerze mówiąc... nie wiem, co o niej myśleć. Mam w głowie totalny mętlik. Autor ma dość chaotyczne pióro, a konstrukcja książki wymaga od czytelnika pełnego skupienia. Historia podzielona jest na dwie perspektywy czasowe: Teraz – gdzie bohaterką jest Jane. Przedtem – gdzie śledzimy losy Emmy. Niby żadna filozofia, prawda? Ale im bardziej zagłębiałam się w treść, tym bardziej się w niej gubiłam. Wszystko dzieje się w tym samym miejscu – w ultranowoczesnym domu przy Folgate Street 1 – ale na przełomie dwóch, może trzech lat.

Lokatorka

JP Delaney, 2017 | Kryminał & Sensacja, Literatura Obyczajowa

Otwarte 416 stron

Szczerze mówiąc... nie wiem, co o niej myśleć. Mam w głowie totalny mętlik. Autor ma dość chaotyczne pióro, a konstrukcja książki wymaga od czytelnika pełnego skupienia. Historia podzielona jest na dwie perspektywy czasowe:

• Teraz – gdzie bohaterką jest Jane.

• Przedtem – gdzie śledzimy losy Emmy.

Niby żadna filozofia, prawda? Ale im bardziej zagłębiałam się w treść, tym bardziej się w niej gubiłam. Wszystko dzieje się w tym samym miejscu – w ultranowoczesnym domu przy Folgate Street 1 – ale na przełomie dwóch, może trzech lat.

"Nigdy nie przepraszaj za osoby, które kochasz."

Dom pełen wyrzeczeń

Tym, co oddziela te dwie kobiety, jest fakt, że Emma nie żyje. Jane z biegiem czasu odkrywa kulisy śmierci swojej poprzedniczki, która mieszkała w tym cudownym, ale "pełnym wyrzeczeń" domu (regulamin tego miejsca to kosmos!). Zaintrygował mnie właściciel i architekt budynku – Edward Monkford. Facet emanował wręcz nienaturalnym spokojem, nawet gdy wokół działy się nieciekawe rzeczy. Co do samej Emmy – śmiało mogę powiedzieć, że była niezwykle irytującą osobą. Mimo to stopniowe odkrywanie, kim była naprawdę, okazało się jedną z ciekawszych stron tej powieści.

"Życie jest zbyt krótkie, by spędzić je w związku z niewłaściwą osobą."

Kobieca intuicja czy pomyłka?

Teorie, które snułam podczas czytania, o dziwo mnie nie zawiodły, choć w niektórych detalach się myliłam. Powiem nieskromnie: chyba mam dobry instynkt. Już w połowie książki wiedziałam, kto zawinił. Co dziwne – im więcej nad tym myślałam, tym bardziej moje teorie upadały, bo wydawało mi się to zbyt oczywiste. A jednak! Zagadka okazała się banalnie prosta, a ja niepotrzebnie wszystko roztrząsałam.

"[...] nie można opowiedzieć drugi raz tej samej historii i spodziewać się innego zakończenia."

Ale największe zaskoczenie? Przez całą lekturę byłam święcie przekonana, że książkę napisała kobieta! Dlaczego? Bo zazwyczaj to właśnie płeć piękna potrafi w takim chaosie znaleźć kwintesencję intrygi i stworzyć tak skrajnie różne, ale niekolidujące ze sobą postacie. A tu niespodzianka – J.P. Delaney to mężczyzna.

•••

Werdykt: Bądźcie cierpliwi

Recenzja będzie przeraźliwie krótka, bo im więcej piszę, tym więcej tajemnic Wam odbieram. Przechodząc do podsumowania: jestem rozdarta. To książka przeciętna, ale jednocześnie dobra. Wymaga myślenia na wysokich obrotach, bo przez chaotyczny język i przeskoki czasowe bardzo łatwo się zgubić. Nie polecę Wam jej jako "must-read", ale z całą pewnością powiem, że warto się z nią zapoznać – choćby dla samego faktu odkrywania tajemnic Folgate Street.

Jeśli jesteś wielbicielem zagadek i masz w sobie pokłady cierpliwości (bo tu nic nie przychodzi z łatwością) – to książka dla Ciebie. Trzeba się skupić i wyłapywać drobnostki, ale dla fanów thrillerów to chleb powszedni.

🏠 Minimalistyczny dom, ścisły regulamin i powtórka z historii.

Sara Kałecka

Popkultura pod lupą. Łączę światy: od romantasy po literaturę faktu, od RPG po The Sims. Szczere opinie, które oszczędzą Twój czas i portfel.💰

Więcej o autorze