To, co zakazane - Tabu, fobia i miłość niemożliwa.

O tej książce było dosyć głośno jeszcze długo przed polską premierą. Oczywiście i ja się nią zainteresowałam – głównie dlatego, że porusza ona niezwykle kontrowersyjny temat. Temat, który z jednej strony mnie zaintrygował, a z drugiej sprawił, że już na starcie poczułam się troszkę niekomfortowo. Miałam wiele obaw. Bałam się, że treść mnie przerośnie, albo że książka okaże się słaba, bazująca tylko na tanim szoku. Rzeczywistość okazała się jednak bardziej skomplikowana.

To, co zakazane

Tabitha Suzuma, 2019 | Unreliable Narrator, Forbidden / Taboo

Młodzieżówka 376 stron

O tej książce było dosyć głośno jeszcze długo przed polską premierą. Oczywiście i ja się nią zainteresowałam – głównie dlatego, że porusza ona niezwykle kontrowersyjny temat. Temat, który z jednej strony mnie zaintrygował, a z drugiej sprawił, że już na starcie poczułam się troszkę niekomfortowo. Miałam wiele obaw. Bałam się, że treść mnie przerośnie albo że książka okaże się słaba, bazująca tylko na tanim szoku. Rzeczywistość okazała się jednak bardziej skomplikowana.

"Możesz zamknąć oczy i nie patrzeć na rzeczy, których nie chcesz widzieć, ale nie możesz zamknąć swojego serca na rzeczy, których nie chcesz czuć."

Rodzice, których nie było

Sytuacja rodziny jest gorzej niż beznadziejna. Ojciec ich zostawił, a matka ma „pewien problem” (alkoholizm i zaniedbanie), przez który w ogóle nie zajmuje się domem. Cały ciężar spada na dwójkę najstarszych dzieci: Mayę i Lochana. Muszą oni opiekować się trójką młodszego rodzeństwa (Kit, Tiffin i Willa), ogarniać rachunki, dom i szkołę.

• Maya: Ma zaledwie szesnaście lat, a musiała wydorośleć w przyspieszonym tempie. To inteligentna, opiekuńcza i sympatyczna dziewczyna, którą polubiłam niemal od pierwszej strony.

• Lochan: To postać jeszcze ciekawsza. Ma siedemnaście lat i egzaminy na głowie. Cierpi na potężną fobię społeczną – w szkole ledwo rozmawia z nauczycielami, paraliżuje go strach. Za to w domu zmienia się nie do poznania: jest pewnym siebie opiekunem i zastępczym ojcem.

"Nie posłucham tej tykającej bomby w mojej głowie, nie będę myśleć o przyszłości, o tej wielkiej ciemnej dziurze, w której żadne z nas nie umie egzystować, ani razem, ani osobno..."

Kibicowanie temu, co zakazane

Tabitha Suzuma zadebiutowała w Polsce naprawdę mocną rzeczą. Porusza temat kazirodztwa, który w prawdziwym życiu jest dla nas abstrakcją, czymś oburzającym i niemożliwym do zaakceptowania. Jednak podczas czytania moje uczucia ulegały zmianie. W pewnym momencie złapałam się na czymś dziwnym: zaczęłam im kibicować. Szczerze przeżywałam z nimi każdą chwilę. Autorka poprowadziła narrację tak, że wydawało mi się, iż to nic złego. Że miłość to miłość i nikt nie powinien im tego zabraniać. To przerażające, jak mocno ta historia potrafi zmanipulować emocje czytelnika i zatrzeć granice moralne.

Nuda w cieniu dramatu

Mimo ogromnych emocji książka ma jedną, zasadniczą wadę: tempo. Autorka ma ciekawe pióro i pisze przyjemnie, ale powolne prowadzenie akcji momentami mnie zniechęcało. Były fragmenty, na których się po prostu nudziłam. Wytrwałam do końca, ale uważam, że historię można było opowiedzieć nieco dynamiczniej. Okładka jest minimalistyczna, co w tym przypadku jest atutem – nie zdradza zbyt wiele, a przyciąga wzrok.

•••

Werdykt: Emocjonalny walec, ale wolny

Reasumując, to z całą pewnością książka nie dla każdego. Odradzam ją osobom wrażliwym na łamanie tabu oraz tym, które lubią wartką akcję – dla Was ta lektura będzie po prostu męczarnią. Mnie historia przypadła do gustu ze względu na psychologię postaci, ale ta nieszczęsna powolność mocno obniżyła ocenę. Mam nadzieję, że kolejne książki autorki będą lepiej wyważone pod tym względem.

🤫 Romeo i Julia, którzy są rodzeństwem.

Kontrowersja

Sara Kałecka

Popkultura pod lupą. Łączę światy: od romantasy po literaturę faktu, od RPG po The Sims. Szczere opinie, które oszczędzą Twój czas i portfel.💰

Więcej o autorze