Głębia Challengera - Żeglując w odmętach umysłu.

Neal Shusterman to ojciec czwórki dzieci, w tym Brendana. To właśnie dzięki niemu powstała ta książka i to on wykonał do niej niepokojące ilustracje. „Głębia Challengera” (nagrodzona National Book Award) została mi polecona przez Panią Martę z wydawnictwa. Sięgnęłam po nią z czystej ciekawości i teraz szczerze mogę potwierdzić jej słowa: Ta książka jest piękna. Od pierwszej strony zakochałam się w narracji. Jest prowadzona z pierwszej osoby, co pozwala nam wejść w głowę bohatera tak głęboko, jakbyśmy sami to przeżywali.

Głębia Challengera

Neal Shusterman, 2017 | Young Adult & New Adult, Unreliable Narrator

YA! 256 stron

Neal Shusterman to ojciec czwórki dzieci, w tym Brendana. To właśnie dzięki niemu powstała ta książka i to on wykonał do niej niepokojące ilustracje. „Głębia Challengera” (nagrodzona National Book Award) została mi polecona przez Panią Martę z wydawnictwa. Sięgnęłam po nią z czystej ciekawości i teraz szczerze mogę potwierdzić jej słowa: Ta książka jest piękna.

Od pierwszej strony zakochałam się w narracji. Jest prowadzona z pierwszej osoby, co pozwala nam wejść w głowę bohatera tak głęboko, jakbyśmy sami to przeżywali.

"Nie jesteś pierwszy i nie będziesz ostatni."

Statek czy szpital?

Książka opowiada o Cadenie Boschu, który trafia na statek żeglujący w odmętach ludzkich myśli. Mówiąc wprost: chłopak cierpi na schizofrenię. Choroba objawia się dziwnymi zachowaniami, aż w końcu zaniepokojeni rodzice zabierają go do szpitala.

Realia ścierają się tu z zaburzeniami. Z rozdziału na rozdział poznajemy Cadena w dwóch światach:

1. W prawdziwym świecie (szpital, terapia, rodzina).

2. Jako członka załogi na fantasmagorycznym statku, który może okazać się jego zgubą lub wybawieniem.

Najbardziej podobały mi się momenty, w których nie było do końca wiadomo, czy to sen, czy jawa. Ten zabieg idealnie przybliżył mi obraz choroby – do tego stopnia, że z ciekawości zaczęłam czytać artykuły medyczne na ten temat.

"Do nas należy tylko pod warunkiem, że nie ma wartości."

Prawda przekuta w historię

Jestem oczarowana tym, że autor odważył się przełożyć trudną prawdę na tak dobrą historię. Książka jest niesamowita – lekka i przyjemna na swój dziwny, pokręcony sposób. Caden (i my razem z nim) próbuje przekazać, jak wygląda świat z perspektywy osoby chorej. To perspektywa, która totalnie różni się od tego, co widzą ludzie zdrowi. Autor pokazuje, że osoba żyjąca we własnym wyimaginowanym świecie może się z niego wyrwać, ale potrzebuje do tego walki, determinacji i... pomocy z zewnątrz.

Werdykt: Podróż do dna i z powrotem

Gdy docierałam do końca, chciałam jak najbardziej przedłużyć ten moment. Mimo dobrego zakończenia wciąż jestem ciekawa, co działo się dalej z Cadenem. Długo myślałam nad historią tego chłopca. To była ujmująca przygoda, która pomaga zrozumieć osoby w takim położeniu.

Na koniec prywata: Przypuszczam, że Brendan (syn autora i twórca rysunków) to niezwykle silna osoba. Przetrwał ten trudny okres dzięki rodzinie, która pomogła mu wrócić do realnego świata. Mocno trzymam kciuki za Shustermanów, aby koszmar nie powrócił, ale żeby ich wyobraźnia nadal dawała nam tak dobre powieści.

⚓ Schizofrenia, piracki statek i granica między geniuszem a szaleństwem.

Sara Kałecka

Popkultura pod lupą. Łączę światy: od romantasy po literaturę faktu, od RPG po The Sims. Szczere opinie, które oszczędzą Twój czas i portfel.💰

Więcej o autorze