"To było miejsce, do którego należało jej serce. Jeśli ją kochał, musiał pozwolić jej odejść."
Siódme dziecko siódmego syna
Sorcha to serce tej historii. Jest siódmym dzieckiem siódmego syna, Lorda Colluma, który – jak to w tamtych czasach bywało – wolałby kolejnego syna. Poznajemy ją jako dziecko, ale szybko orientujemy się, że jest niezwykle inteligentna i utalentowana. Jako uzdrowicielka, mimo młodego wieku, staje się nie do zastąpienia. To fascynująca postać, z którą więź buduje się powoli, obserwując cały proces jej dojrzewania. Sorcha to ideał silnej bohaterki: jest uparta, charyzmatyczna i harda. Mimo przeciwności losu idzie naprzód z podniesioną głową. Jej relacja z sześcioma braćmi wykracza poza zwykłe więzy krwi – to głęboka, duchowa więź, która napędza fabułę.
Tyran i Czarowny Lud
Oprócz rodzeństwa ważną rolę gra ojciec, Lord Collum. To postać niejednoznaczna: porywczy, momentami brutalny, bez skrupułów, lekko trącący tyranem, a jednak... dobry władca dla swoich ludzi. Tłem dla ludzkich dramatów jest świat Czarownego Ludu. Sorcha i jej bliscy szczerze w nie wierzą, a sama bohaterka ma z nimi niebezpiecznie wiele wspólnego. Są tajemniczy, nieuchwytni, ale ich obecność jest kluczowa dla atmosfery Siedmiorzecza.
Irlandzka legenda na nowo
„Córka Lasu” to otwarcie cyklu i retelling znanej baśni (motyw „Dzikich łabędzi” Andersena lub braci Grimm), osadzony w klimatach irlandzkich legend. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Juliet Marillier i na pewno nie ostatnie. Autorka ma lekkie, ale zdecydowane pióro. Muszę jednak ostrzec: początek akcji jest prowadzony dosyć monotonnie. To właśnie ten "okres przejściowy", przez który trzeba przebrnąć, by potem dać się porwać nurtowi wydarzeń, które znacznie przyspieszają.
Wizualnie okładka jest delikatna i napawająca spokojem, co stoi w ciekawym kontraście do momentami smutnej i brutalnej treści.
Werdykt: Warto się przemęczyć
Reasumując, moja rada brzmi: nie zniechęcajcie się. Ta książka to cegiełka, która rozwija się bardzo powoli, ale nagradza cierpliwego czytelnika. To dość smutna powieść, pełna przygód i emocji, z interesującym zakończeniem, które otwiera furtki do kolejnych tomów. Bohaterowie są barwni i świetnie wykreowani, a losy Sorchy i jej braci zostają w pamięci na długo. Jeśli szukacie fantastyki, która wymaga skupienia, ale oferuje w zamian głębię – „Córka Lasu” Was zaskoczy, tak jak zaskoczyła mnie.

Sara Kałecka
Popkultura pod lupą. Łączę światy: od romantasy po literaturę faktu, od RPG po The Sims. Szczere opinie, które oszczędzą Twój czas i portfel.💰
Więcej o autorze

![Konkurs z okazji 1,000 wejść! [ZAKOŃCZONY]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQDFu1whJZOm6-8uZuIcK9cn3dCztHC_pVqUOAW-rskbFUmIDnXMi-mHcsD8FOtvRPkmMUNfr3iPGEfsL61QcvHCJ6bIdfAbKyGhJvyWACQIgHlhyphenhyphenEbssDs3ZP_jfMz8CNauaLntIaFjc/s400/czerwona-krolowa-b-iext37873347.jpg)

Komentarze: