Barman Okryty Piórami - Harda bestia i mroczny barman.

>Nie będę ukrywać swojej ekscytacji, bo po piekielnie intrygującym finale „Sekretu Bóstwa Ptaków” zżerała mnie ciekawość, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Pochłonęłam „Barmana Okrytego Piórami” w ekspresowym tempie, by sprawdzić, czy Mimi Noxa utrzymała poziom. I co? Przyznam bez bicia, że szału nie było, było po prostu rewelacyjnie!

Barman Okryty Piórami

Mimi Noxa, 2021 | Romantasy

Self Publishing 406 stron

Nie będę ukrywać swojej ekscytacji, bo po piekielnie intrygującym finale „Sekretu Bóstwa Ptaków” zżerała mnie ciekawość, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Pochłonęłam „Barmana Okrytego Piórami” w ekspresowym tempie, by sprawdzić, czy Mimi Noxa utrzymała poziom. I co? Przyznam bez bicia, że szału nie było, było po prostu rewelacyjnie! Ta historia bezapelacyjnie trafia na listę ulubionych.

"- Wiesz, co przekonuje mężczyznę do działania? - pytam rozbawiony.

Spogląda na mnie z ukosa, nie rozumiejąc.

- Inny mężczyzna."

Inteligentna bestia w akcji

Przejdźmy do postaci, bo to one grają tutaj pierwsze skrzypce. Główna bohaterka, Wendy Cinna, udowadnia, że jest autentyczną, hardą dziewczyną. Owszem, w kryzysowej sytuacji spanikowała, zaprzepaszczając chwilowo szansę na normalne życie, ale jej upór i determinacja są godne podziwu. W porównaniu do pierwszego tomu ta krnąbrna i pyszałkowata dziewczyna stała się jeszcze bardziej lojalna, sprytna i wydoroślała. To inteligentna bestia, która nie daje sobie w kaszę dmuchać i dąży do celu. Kupiła mnie tym, jak jest niezbyt wylewna, a jednocześnie niesamowicie charyzmatyczna.

Wrzód na tyłku z darem Bóstwa

Mam słabość do postaci skomplikowanych i niestety, Victor Halleyber – barman – to taki irytujący w dobry sposób wrzód na tyłku. Poznaliśmy go jako mężczyznę nieco szalonego z rozpaczy, lecz w tym tomie stał się władczy i zaborczy, wręcz gburowaty i oziębły. Choć muszę przyznać, że ta zmiana jest uzasadniona fabularnie, momentami mnie drażnił, ale to też świadczy o doskonałej kreacji. Victor to ewenement – pierwszy mężczyzna obdarzony darem Bóstwa, co czyni go niezwykle interesującym. Nie można mu jednak odmówić sprytu, choć trzeba przyznać, że wyszczekana Wendy zawsze była dwa kroki przed nim.

Gdy fantastyka kradnie show

Jeśli chodzi o fabułę, jest ona niebanalna. Motyw restauracji w połączeniu z fantastyką, tajemnicami i bóstwami jest nie tylko oryginalny, ale i stanowi ewenement na tle sztampowych historii, które ostatnio czytałam. Powieść jest momentami dosyć zagmatwana, co jednak sprzyja budowaniu napięcia. W „Barmanie Okrytym Piórami” romans jest obecny, ale fantastyka zdecydowanie go przyćmiewa, co dla mnie jest ogromną zaletą. Fabuła jest dynamiczna, akcja toczy się bardzo szybko i serio, bardzo dużo się dzieje, często wbrew oczekiwaniom bohaterów. Styl Mimi Noxa jest prosty i przyjemny, a jednocześnie na tyle zdecydowany i skupiony na rozwoju postaci, że czyta się to z zapartym tchem. Wykreowani bohaterowie są barwni i autentyczni, dzięki czemu zapadnie w pamięci.

Mrok zamknięty w grafice

W kwestii okładki: jest cudowna. Jest szczegółowa, intensywna i doskonale wpasowuje się w mroczny klimat tego cyklu, zachowując spójność z pierwszym tomem.

•••

Werdykt: Uczta, która pozostawia niedosyt

Reasumując, „Barman Okryty Piórami” to przykład sequela, który nie tylko dorównuje pierwowzorowi, ale momentami go przewyższa. Mimi Noxa stworzyła intensywną i wciągającą lekturę, w której nie sposób się nudzić. To doskonała mieszanka unikalnego systemu magicznego, restauracyjnego tła i hardych charakterów, która zostawia czytelnika z potężnym niedosytem. Autorka naprawdę świetnie to wszystko wymyśliła. Zdecydowanie polecam tę dynamiczną historię każdemu, kto szuka w fantastyce czegoś więcej niż tylko romansu. 

🪽Piekielnie dobra.

Sara Kałecka

Popkultura pod lupą. Łączę światy: od romantasy po literaturę faktu, od RPG po The Sims. Szczere opinie, które oszczędzą Twój czas i portfel.💰

Więcej o autorze