"Dziedzictwo feniksa" Agnieszka Mróz

Magia działa lepiej niż relacje między bohaterami. Za to potencjału tej historii odmówić nie można.

Dziedzictwo Feniksa

Agnieszka Mróz, 2025 | Fantasy

Wydawnictwo Zysk i S-ka 344 str. 5 godz. 30 min.

Fantasy

Fantastyka ma w moim serduszku osobną przegródkę na wszystkie tytuły, które porwały mnie w przygodę po swoich światach. Uważam też, że w wykonaniu polskich autorów jest na bardzo wysokim  poziomie. 

Gdy dotarło do mnie Dziedzictwo Feniksa oraz Płomień poświęcenia, postanowiłam dość szybko się za nie zabrać - wynikało to po części również z tego powodu, że już niewiele brakuje mi do odkopania się z zaległości.

No i tak dostajemy historię, w której po ulicach biegają chimery, a ich eliminacją zajmują się Mityczni. Jill ukrywa się z babcią po tym, jak Skalani wymordowali ich rodzinę. Choć przed przemianą nie może w pełni korzystać ze swoich mocy, potajemnie trenuje, polując na błąkające się po mieście potwory. Niedługo później jej świat przewraca się do góry nogami, gdy jej babcia ginie w ataku na dom, a sama Jill musi zamieszkać z innymi Mitycznymi.

Wszystko to, co dobre

Początkowo czytałam tę historię z ogromną ciekawością. Fabuła ma naprawdę duży potencjał – świat rzeczywisty płynnie przeplata się z magicznym, a sam system magii oraz cena, jaką trzeba zapłacić za jej używanie, są dobrze przemyślane. Do tego dochodzą klany z unikalnymi umiejętnościami, co daje mnóstwo możliwości, by poprowadzić bohaterów w zaskakujących i nieoczywistych kierunkach.

To wszystko jest na plus. Ale...

To, co zgrzyta

Opisy wymagają dopracowania. Czyta się je jak relację od koleżanki, która chce nam streścić, co robiła w ciągu dnia "zrobiłam to, potem tamto", ale bez żadnych przemyśleń i emocji. Problem w tym, że sceny walki pisane są dokładnie w taki sam sposób. Trzy zdania dotyczące walki i trzy zdania tego w co i w jakiej kolejności ubiera się Jill. Dostajemy więc:

-sporo opisów zbędnej codzienności

-(wydaje mi się, że dość istotne) opisy walk skrócone do minimum

W rozdziale dotyczącym siostry Jill - Sharon, jej imię padało w co drugim zdaniu, choć nie było to nam czytelnikom potrzebne, bo przez cały czas wiedzieliśmy, że o nią chodzi. I te powtórzenia są dość częste.

Kolejna rzecz to słabe budowanie relacji między postaciami. Dialogi pomiędzy nimi nie są rozbudowane - powiedziałabym nawet, że są to krótkie rozmowy o konkretach. Nawet te emocjonalne tematy jakie autorka stara się tu między nich wpleść, brzmią sztucznie. Nie na miejscu. I jednocześnie przy braku pogłębionych rozmów, braku spędzania czasu, autorka nam ukazuje obraz wielkiej przyjaźni i rozwijających się uczuć, czego my czytelnicy nie doświadczamy, Mamy rzucony opis, że ktoś tyle razy wspierał Jill, albo że pomógł jej, że taka to głęboka relacja, ale dowodem są tylko te słowa. My nie mamy żadnych scen w pamięci. Za to wiemy w jaki sposób przygotowywała obiad czy jak się ubierała...

Niektóre zachowania bohaterki są irracjonalne. Np. próba odcięcia się od swoich przyjaciół dla ich bezpieczeństwa - rozumiem, ale podanie wyprowadzki do Japonii jako powodu jest słabe i nielogiczne. Książka wydana w 2025 roku, bohaterowie mają telefony i Internet. Nikt nie mówi, że relacja nie może ucierpieć na odległość, ale dramatyczne odcięcie "bo inny kraj" nie brzmi sensownie.

Wątek miłosny poza tym, że po części odnosi się do słabych relacji i dialogów, to jednocześnie jest dość nijaki i pojawia się nagle. Od początku wygląda to na formowanie się paczki przyjaciół, aż tu nagle w jakimś przypadkowym momencie dostajemy niezręczną scenę nagłej chuci, która ze strony bohaterów ma pójść w niepamięć.  Nas za to wybija z rytmu.

Czytać czy nie czytać? Oto jest pytanie...

Rozdziały czyta się szybko i całkiem sporo się dzieje. Opisy skutecznie odstraszają od zasiedzenia się, ale jest to debiut autorki, a pomysł tutaj ewidentnie istnieje, jak i potencjał. Dlatego też nie zrażam się, zabieram za drugi tom i powracam wkrótce!

Pozdrawiam, Klaudia ❤

Ocena

Klaudia Cybulska

Pochłaniam wiedzę i historie. Na blogu znajdziesz szczere recenzje (od perełek po gnioty), relacje z podróży i szczyptę lifestyle’u. Wpadnij do mojego świata! 🌍📖

Więcej o autorze