"Daleko od domu" Danielle Steel

Wojna, strata i nowe początki – historia kobiety, która musi odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości.

Romans w górskim klimacie Szklarskiej Poręby – Mila i Alex, zwykli bohaterowie, brak irytujących dramatów, lekka i przyjemna opowieść.

Daleko od domu

Danielle Steel, 2026 | Literatura obyczajowa, romans

Wydawnictwo Luna 304 str. 5 godz. 10 min.

Rodzinne perypetie

Zanim zajęłam się czytaniem, byłam święcie przekonana, że jest to lekka obyczajówka z elementami romansu. Jakież było moje zaskoczenie, gdy już na pierwszej stronie zostajemy wrzuceni do Berlina w roku 1944. 

Naszą bohaterką jest Arielle von Auspeck - pochodząca z dobrego domu pół Francuzka, pół niemka. Opływająca w luksusy, szczęśliwa u boku męża Gregora nie spodziewa się, że coś, co uważała za codzienność, tak łatwo można stracić.

Gdy wyrusza do Paryża, w tym samym czasie jej mąż bierze udział w nieudanej operacji Walkiria, a niedługo później zostaje rozstrzelany za zdradę wraz z innymi osobami biorącymi udział w spisku.

Operacja "Walkiria" to kryptonim nieudanego zamachu na Adolfa Hitlera przeprowadzonym w "Wilczym Szańcu" 20 lipca 1944 roku. Został zorganizowany przez niemieckich oficerów Wehrmachtu i miał na celu obalenie nazistowskiego rządu i zakończeniu drugiej Wojny Światowej.

Z daleka od swoich dzieci, bez męża i dotychczasowego życia, kobieta musi nauczyć się przetrwać w nowej rzeczywistości i nie zostać rozpoznaną przez ludzi uważających ją za żonę zdrajcy.

Perspektywa wojny

💚 Danielle Steel prowadzi nas przez kolejne dni rozłąki, w których członkowie rodziny zmuszeni są radzić sobie osobno. Choć na pierwszy rzut oka nie dzieje się wiele, akcja toczy się zaskakująco dynamicznie. Wynika to z oszczędnych, konkretnych opisów — autorka nie skupia się na detalach, lecz nakreśla tyle, ile potrzeba, by pobudzić wyobraźnię czytelnika. Osobiście preferuję bardziej rozbudowane opisy, jednak lekkość narracji skutecznie rekompensuje ich niedosyt.

💚W powieści pojawia się wielu bohaterów, ale żaden z nich nie zostaje z nami na tyle długo, by w pełni poznać jego los. Największą uwagę skupiamy na czterech postaciach, które uświadamiają sobie kruchość życia — fakt, że w każdej chwili może się ono skończyć. To skłania ich do zmiany perspektywy i przypomina, że nie warto odkładać ważnych spraw na później, bo „później” może nigdy nie nadejść

💚Trudno jest nie dopingować Arielle. Jest w niej pokora, tęsknota i nadzieja. W tym wszystkim stara się działać najlepiej jak potrafi - znajduje pracę, pomaga w ruchu oporu i żyje nadzieją, że wojna dobiegnie końca, a ona odnajdzie swoje dzieci.

💚Wątek romantyczny jest wyraźnie zarysowany, ale jednocześnie bardzo subtelny. Nawet gdyby nie został w pełni rozwinięty, relacje między bohaterami są na tyle przekonujące, że historia nie traci na wartości.

💚Autorka ukazuje dwa pokolenia, których życie w ciągu kilkunastu miesięcy uległo całkowitej przemianie. Mimo dramatycznych doświadczeń pozostawia czytelnika z nadzieją — pokazuje, że nawet po osobistych „końcach świata” można odbudować siebie i swoją rzeczywistość.

Gdy stoisz po drugiej stronie barykady

Podobnie jak miało się to w przypadku oglądania filmu Na zachodzie bez zmian zostaje nam przedstawiona perspektywa ludzi żyjących po drugiej stronie konfliktu. Dla czytelników niezwiązanych emocjonalnie z tą historią taki sposób narracji może pozostać niemal niezauważony.

Osobiście z zainteresowaniem śledziłam tę opowieść, a przynajmniej do momentu, gdy zaczęła towarzyszyć mi myśl, że w tym samym czasie tysiące ludzi ginęło w obozach koncentracyjnych. W tym kontekście obawy Arielle nabierają innego znaczenia - jej lęk przed zagrożeniem okazuje się w rzeczywistości strachem przed aliantami.
Mimo jej wewnętrznego sprzeciwu wobec działań niemiec, fakt pozostawania po tej (pozornie) bezpieczniejszej stronie konfliktu sprawia, że trudno nie myśleć o tych, którzy w tym samym czasie doświadczali brutalności agresora.
To refleksja, która szczególnie do mnie trafiła. Uświadomiła mi, jak trudno jest oddzielić własne emocje od historii i jak bardzo perspektywa wpływa na odbiór opowieści.

Polecajka ❤

Mimo trudnych tematów, autorka zgrabnie prowadzi nas przez kolejne rozdziały i całość czyta się bardzo przyjemnie.

Nie jest to książka dla osób, które szukają rozbudowanych opisów, czy wejścia w psychikę bohaterów. Jeśli cenicie lekkość narracyjną i emocjonalne zawirowania, myślę, że przypadnie Wam do gustu!

Pozdrawiam, Klaudia ❤

Klaudia Cybulska

Pochłaniam wiedzę i historie. Na blogu znajdziesz szczere recenzje (od perełek po gnioty), relacje z podróży i szczyptę lifestyle’u. Wpadnij do mojego świata! 🌍📖

Więcej o autorze